Miski do mleka

Masajowie uważają, iż mycie wodą naczyń do mleka daje mleku przykry zapach; dlatego myją te naczynia w krowim moczu. Za Kopalińskim

Rabarbar perfekcjonista

Simcha Lev-Yadun, Gadi Katzir i Gidi Ne‘eman opisali pustynny rabarbar, który sam się podlewa. Niezwykle inteligentnie zaprojektowany! ;-)

Nietypowo wielkie jak na pustynną roślinę liście okryte hydrofobową kutykulą* i ukształtowane w sposób przypominający system górskich dolin rozpościerają się na ziemi na kilkadziesiąt centymetrów, wyłapują wodę z rzadkich deszczy i kierują w stronę korzenia. Zysk wody jest mniej więcej szesnastokrotny „przenosząc” rabarbar z potwornie suchej pustyni Negev w normalny klimat śródziemnomorski.

Doniosło o tym BBC, ale z sentymentu do czasopism o niemieckich tytułach zlinkuję też pierwszą stronę oryginału z Naturwissenschaften. Ciekawym i posiadającym dostęp polecam również przyjrzenie się całości – autorzy podchodzą do tematu dość wnikliwie, z mierzeniem stopnia nawilżenia gleby po symulowanym deszczu włącznie.

 

*The smooth upper leaf surface is covered with a shiny, hydrophobic, waxy cuticle, possibly enhancing the plant’s water harvesting efficiency due to a „lotus leaf effect” (Barthlott and Neinhuis 1997), which results in efficient water runoff even at extremely low rainfall intensities. Consequently, water is expected to flow along the veins to the leaf’s base where it might irrigate the root. Lev-Yadun et al. (2009). Rheum palaestinum (desert rhubarb), a self-irrigating desert plant. Naturwissenschaften 96: 393-397.

I spostrzegła, że na ścianach rynny miernika nie pozostał nawet ślad wilgoci po spłynięciu wody. Woda odchodziła z owych ścian, jakby nie było siły adhezyjnej. Znalazła ostateczny klucz do fremeńskiej techniki w tym prostym fakcie: oni byli perfekcjonistami. Frank Herbert, Diuna (tłum. Marek Marszał), Phantom Press International, Gdańsk 1992.

Advertisements

Comments are closed.

%d bloggers like this: